خاندان خوانین شبانکاره
📚تبارنامـــــــــــــــــــــــه(۸)
معرفی طوایف دشتستان
📖خاندان خوانین شبانکاره
📓ملوک (شبانکاره) نام خاندانی است که از 448 تا 756 بر مناطقی از فارس حکومت کردند و آخرین فرمانروای آنان به نام ملک اردشیر بود که از 742 تا 756 ق فرمانروایی کرد.
یکی از طایفه های این خاندان به دشتستان کوچ کرده یا تبعید شدند و در این جا ماندگار شدند و گویا اولین بار در نزدیکی های زیراه و سپس در شبانکاره ساکن گردیدند.برخی بر این باورند که چون نام اسماعیل بارها در سلسله شبانکاره های دشتستان تکرار شده طایفه ای که به این جا آمده اسماعیلیان بوده است. فرمانروایان سلسله شبانکاره در شجره ها نسب خود را به اردشیر بنیانگذار سلسله ساسانی می رساندند.اسماعیل خان شبانکاره ای درگذشت (1334 ق) فرزند سهراب خان نوه رستم خان از سال ها پیش از رخداد جنگ جهانی اول بر مناطق شبانکاره و زیراه حکومت می کرد. مادر اسماعیل خان دختر احمد شاه خان از خوانین مشهور تنگستان بود و دختر اسماعیل خان همسر میرزا محمد خان برازجانی بود. خواهر میرزا محمد خان نیز همسر محمد علی خان فرزند اسماعیل خان بود. مرکز و مقر حکومت اسماعیل خان دهکهنه ( شبانکاره) بود. حدود 1308 ق اسماعیل خان منطقه زیراه را از مالک آن محمد حسن خان مافی ملقب به سعدالملک اجازه نمود و نامش را به خاطرسعدالملک که فردی متنفذ در سیاست بود به سعد آباد تغییر داد.
در زمان تجاوز دولت بریتانیا به جنوب ایران مواضع خوانین مناطق دشتستان در برابر آن ها این گونه بود: میرزا محمد خان برازجانی با آن ها به جنگ پرداخت. خوانین دالکی با انگلیسی ها اظهار دشمنی و مخالفت نمودند و خوانین شبانکاره و زیراه موضعی بی طرفانه گرفتند، نه با آن ها به جنگ پرداختند و نه با آن ها همکاری نمودند.
اسماعیل خان در سال 1334 ق درگذشت. پس از او محمد علی خان فرزند بزرگش بر مناطق شبانکاره و زیراه حکومت می کرد. از مدت ها پیش از آن رستم خان برادر اسماعیل خان و عموی محمد علی خان بر روستاهای بویری بالایی و بویری پایینی نظارت داشت. آقا خان فرزند حاج عبدا... خان پسر عموی محمد علی خان بر بخش جنوبی شبانکاره حکومت می کردند و مقر او در روستای درواهی بود. آقا خان شخصی باسواد و سخنوری دانا و ادیب بود و طبعی شاعرانه داشت و شعرهای زیبایی به ویژه در قالب دوبیتی سروده و تخلص او در اشعارش ( ناصح ) بود. امرا... خان، علی خان و بهادر در خان فرزندان آقا خان بودند. پس از آقا خان، امرا... خان بر درواهی و علی خان و بهادر خان بر درودگاه حکومت کردند.
محمد علی خان فرزند اسماعیل خان دارای سه فرزند پسر به نام های سهراب، اردشیرو ملک منصور خان بود. مدتی پس از مرگ محمد علی خان و در سال 1310 ش حکومت منطقه زیراه به اردشیر خان و حکومت منطقه شمالی شبانکاره به ملک منصور خان رسید. سهراب خان برادر بزرگتر تمایل چندانی به حکومت نداشت. او شخصی ملایم و با گذشت بود و رفتار او با زیردستان و با مردم بسیار آرام تر از برادرانش بود. در بیشتر مراسم خوشی و ناخوشی مردم شرکت می کرد و با افراد و خانواده های داغ دیده ابراز همدردی می نمود. اردشیر خان شخصی مرتب ، منظم ، باسواد و روشن فکر بود. منزل و مقر حکومت او که به ساختمان اردشیر خان معروف بود در یک کیلومتری شمال شرقی شهر سعدآباد بود.اردشیر خان در زمان محمد رضا شاه مدتی به شهر یزد تبعید شد و چند سالی را در آن شهر گذراند. وی دارای سه پسر به نام های شاپور، ناصر و یزد جرد گردید. ملک منصور معروف به شاه منصور خان از سواد آنچنانی برخوردار نبود اما در عین حال بسیارسیاستمدار و کاردان و هوشیار بود و مقتدرانه بر منطقه تحت نفوذ خود تسلط داشت و آن را اداره و کنترل می کرد. در منطقه تحت نفوذ او کمتر کسی یارای ابراز دشمنی و مخالفت داشت و او در تنبیه ومجازات مجرمان و نافرمانان و مخالفین و آشوبگران و دزدان با خشونت هر چه تمام تر رفتار می کرد. در زمان اوشخصی به نام غلامحسین فرزند سبز علی ( غلوسوزو) بنای مخالفت و دشمنی با وی گذاشت و به همراه عده بسیاری از افراد و تفنگچی به کوه و بیابان زد و منطقه را به هرج و مرج و آشوب و ناامنی کشاند. تا این که دولت از او خواست تا آن ها را قلع و قمع کند. وقتی که دسترس به غلامحسین جسور و تفنگچی ها و افراد چابک او پیدا نکرد او را با سیاست به قلعه خود دعوت کرد و از میان برد و فتنه و آشوب را خاموش کرد.
https://www.instagram.com/p/B0mMNnRlPz0/?igshid=dz3vnom8fzn0
منبع:کتاب دشتستان و غضنفرالسلطنه اثر دکتر هیبت اله مالکی